تحلیلگر اسرائیلی: توافق آمریکا با ایران، تلآویو را تحقیر کرد
دانا فایس از کانال ۱۲ اسرائیل میگوید توافق با ایران، گزینه نظامی را از دست نتانیاهو خارج کرده و تلآویو را به حاشیه تحقیر رانده است. به باور او، ایرانیها اکنون قویتر از قبل از این مرحله خارج میشوند.
پایگاه خبری هوران – دانا فایس، تحلیلگر مسائل سیاسی در کانال ۱۲ “اسرائیل” گفت: «مرحله نبرد به پایان رسیده است، و ما میدانیم که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، فرصتهای متعددی برای بازگشت به رویارویی نظامی داشت، اما به آن بازنگشت. دیروز ترامپ صحبت از این کرد که قرار است توافق امضا شود، در حالی که به نظر میرسید ایرانیها کمی مردد بودند.»
او افزود: «ما میدانیم که قرار است این توافق به صورت الکترونیکی امضا شود، دقیقاً همان کاری که وکلا انجام میدهند، بدون هیچ مراسم یا جشنی، بلکه از طریق یک ارتباط مجازی و امضای الکترونیکی. همچنین میدانیم که این توافق نهایی نیست، بلکه مدلی است که این دولت در غزه نیز اتخاذ کرده است؛ یعنی ورود به اتاق، توافق بر سر آتشبس، و توافق مقدماتی بر سر یک گام مهم اولیه که برای ترامپ اولویت دارد، یعنی باز کردن تنگه هرمز تحت سیطره ایران، و سپس آغاز بحث درباره بقیه مسائل در آینده.»
وی ادامه داد: «در توئیت دیروزش، ترامپ گفت که ایرانیها اساساً از تمایل خود برای داشتن سلاح هستهای دست کشیدهاند و دیگر سلاح هستهای نمیخواهند. همچنین از باز شدن فوری تنگه هرمز صحبت کرد و اینکه پولها متناسب با اجرای توافق به ایران منتقل خواهد شد. اما در مورد اورانیوم غنیشده که پروندهای است که در “اسرائیل” توجه زیادی را برانگیخته، او گفت که وقتی آرامش برقرار شود و این امکان فراهم گردد، یا باید غلظت مواد کاهش یابد یا آنها را خارج کرد، اما اظهارنظر قاطعی در این خصوص ارائه نکرد.»
او همچنین اشاره کرد که «قضایای اساسی دیگری در توافق دیده نمیشود؛ نه پرونده موشکها در آن وجود دارد، نه مسئله نفوذ منطقهای ایران. بلکه ترامپ از ایران به عنوان یک شریک جدید و از صلح بزرگی که خواهد آمد صحبت میکند.» و افزود: «شکی نیست که این توافق بسیار دور از تمام اهدافی است که اسرائیل برای خود در این نبرد تعیین کرده بود. و اگر نگاهی به آنچه در شب حمله، در پایان فوریه، در اتاقهای مذاکره مطرح بود بیندازیم و با آنچه اکنون امضا میشود مقایسه کنیم، بهتر بود به آنچه در آن زمان مطرح میشد بازگردیم به دو دلیل: اول اینکه ایرانیها آماده بودند امتیازات بیشتری بدهند. و مهمتر از آن، آنجا “یک تپانچه پر روی میز” بود؛ یعنی تهدید جدی به حمله مشترک آمریکایی-اسرائیلی، به ویژه پس از موفقیت بزرگ عملیات “شیر برنده” از نظر افکار عمومی و تأثیر بینالمللی.»
«اما اکنون، ما تقریباً در همان نقطه هستیم، اما ایرانیها دیدهاند که فشار نظامی آنقدرها ترسناک نیست و توانایی تحمل آن را دارند. همچنین کشف کردهاند که چقدر میتوانند بر اقتصاد جهانی تأثیر بگذارند. بنابراین، حتی اگر توافق فعلی بد باشد، ابزارهای فشار زیادی برای مجبور کردن آنها به پذیرش چیز دیگری وجود ندارد.»
وی معتقد است: «ما اکنون وارد خطرناکترین مرحله میشویم، و اگر ایرانیها در چیزی ماهر باشند، آن مذاکره کردن است و این را از منابع زیادی میشنوم.» و ادامه داد: «اکنون ایرانیها آنچه را میخواهند به دست میآورند: ۶۰ روز مذاکره، در حالی که کاملاً روشن است که مسائل برنامه هستهای در عرض ۶۰ روز قابل حل نیست. و یادآوری میکنم که توافق با اوباما، یعنی توافق برجام، یک سال و نیم برای تدوین آن زمان برد. از سوی دیگر، ایرانیها میدانند که ترامپ نمیخواهد به جنگ بازگردد. او در مناسبتهای متعدد میتوانست به آن بازگردد، اما تمایلی نداشت. و آنها خوب میدانند که چگونه در اتاقهای مذاکره وقتکشی کنند. بنابراین، از دیدگاه “اسرائیل”، این بدترین نتیجه است.»
به گفته دانا فایس، برای “اسرائیل” بهتر بود، و در شرایط موجود برای نتانیاهو، اصلاً توافقی وجود نداشته باشد تا او بتواند هر لحظه گزینه نظامی را به رخ بکشد. اما اکنون، شکی نیست که “اسرائیل” در حاشیه باقی مانده است. نتانیاهو شریک مذاکرات نبود، نمیدانست چه میگذرد، درست است که سعی کرد تأثیر بگذارد، اما مسائل بالای سرش بسته شد. و همانطور که باراک راوید، خبرنگار ما در واشنگتن منتشر کرد، ترامپ عملاً به او گفت: “توافق را بگیر، توافق خوبی است” و با او وارد جر و بحث نشد، زیرا دریافت که او برگههای فشار واقعی ندارد، اما من واقعاً معتقدم که اکنون باید تمرکز به سؤال دیگری معطوف شود: استفاده از زور بدون چشمانداز استراتژیک به چه معناست؟ چه چیزی “اسرائیل” را وادار کرد تا بر آمریکا برای اجرای این عملیات در این زمان خاص فشار بیاورد؟ و پیامدهای آن بر تحرکات ما در لبنان چیست؟ آیا همچنان درباره لزوم کنترل و اشغال زمین به عنوان راهی برای فشار بر حزبالله و ضرورت پایان دادن به نبرد با او و خلع سلاحش صحبت خواهیم کرد؟ یا سعی خواهیم کرد از شتاب ایجادشده برای رسیدن به یک راهحل با لبنان استفاده کنیم، حتی اگر ایدهآل نباشد، و محاسبات خود را از نو انجام دهیم؟»
وی افزود: «مسئله اینکه آیا تمام محدودیتهایی که در جریان نبرد در لبنان بر “اسرائیل” اعمال شد تا به توافق ایران آسیب نرسد، هنوز پابرجا و معتبر هستند، یکی از نگرانکنندهترین مسائل در این ترتیبات است. پیش از ورود به این توافق، به نظر میرسید اسرائیل در وضعیت استراتژیک خوبی نسبت به لبنان قرار دارد؛ توافقی برای آتشبس وجود داشت و در عین حال “اسرائیل” از آزادی عمل علیه حزبالله برخوردار بود، در حالی که حزب در حالت بازدارندگی دیده میشد زیرا پاسخی نداد. اما اکنون، پس از اینکه “اسرائیل” وارد نبردی همزمان در لبنان و ایران شد، ایرانیها دوباره چتر خود را بر لبنان گستراندهاند. و آنها به شدت اصرار دارند، و دیدن آن در توافق جالب خواهد بود، بر تحمیل معادلهای مبنی بر اینکه “حکومت حومه (بیروت) مانند حکومت نبطیه و صور است”، یعنی محدود کردن کامل فعالیت ارتش “اسرائیل” و خواستار خروج آن از آنجا.»
«”اسرائیل” بر ضرورت حفظ آزادی عمل خود اصرار دارد و آمریکاییها به این موضع احترام میگذارند، اما بین احترام و اجرای میدانی فاصله زیادی وجود دارد. بنابراین، ایرانیها از این مرحله قویتر خارج میشوند: نظامشان پابرجا مانده است، و اکنون همانطور که در توئیتهای ترامپ پیداست، شریک آمریکا شدهاند، و شرکایی که میتوان با آنها معامله کرد. همچنین دوباره حامی “بازوهای منطقهای” خود شدهاند، لبنان را به ایران پیوند میزنند، و توانایی تحمیل شروط مربوط به آتشبس در لبنان را دارند.»
و در پایان گفت: «در اسرائیل کسانی هستند که میگویند: اکنون ترامپ به ما چراغ سبز میدهد تا برویم غزه را اشغال کنیم و جنگ را از سر بگیریم زیرا حماس هنوز سرسخت است. اما سؤال بزرگتر این است: واقعاً چه اتفاقی در رابطه بین نتانیاهو و ترامپ میافتد؟ و آیا نتانیاهو همان جایگاه را نزد ترامپ حفظ خواهد کرد؟ و آیا ترامپ در اعماق وجودش معتقد است که نتانیاهو او را به سمت گامی کشانده که موفق نبوده، و او را به تدریج زیر چرخهای خود خواهد انداخت و راه خود را ادامه میدهد؟ من معتقدم شکی نیست که پرونده ایرانی برای ترامپ تمام شده است.»
آسیب نرسیدن به توافق ایران، وضعیت استراتژیک سابق، آزادی عمل اسرائیل، بازدارندگی حزبالله، نبرد همزمان در لبنان و ایران، چتر ایران بر لبنان، پایگاه خبری هورانبسته شدن پرونده بالای سر، باراک راوید، خبرنگار واشنگتن، توافق را بگیر خوب است، نبود برگ فشار واقعی، استفاده از زور بدون چشمانداز، پایگاه خبری هورانپایگاه خبری هورانپیوند لبنان به ایران، تحمیل شروط آتشبس در لبنان، چراغ سبز ترامپ برای غزه، سرسختی حماس، آینده رابطه نتانیاهو و ترامپ، قربانی شدن نتانیاهو، پایان پرونده ایران برای ترامپتحلیلگر اسرائیلی، دانا فایس، کانال ۱۲ اسرائیل، توافق ایران و آمریکا، دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو، حاشیهنشینی تلآویو، تقویت موقعیت ایران، پایگاه خبری هورانتنگه هرمز، توافق الکترونیکی، امضای مجازی، بدون مراسم تشریفاتی، الگوی غزه، آتشبس موقت، اولویت ترامپ، سلاح هستهای ایران، پایگاه خبری هورانحکومت حومه مانند نبطیه و صور، خروج ارتش اسرائیل از لبنان، فاصله احترام تا اجرای میدانی، پابرجایی نظام ایران، حامی بازوهای منطقهای، پایگاه خبری هورانحمله مشترک آمریکا و اسرائیل، فشار نظامی مؤثر نبود، توانایی تحمل ایران، تأثیر بر اقتصاد جهانی، نبود ابزار فشار، خطرناکترین مرحله، پایگاه خبری هوراندست کشیدن از بمب اتم، اورانیوم غنیشده، کاهش غلظت اورانیوم، خروج مواد هستهای، پرونده موشکهای ایران، نفوذ منطقهای ایران، پایگاه خبری هورانشریک جدید آمریکا، صلح بزرگ، اهداف شکست خورده اسرائیل، عملیات شیر برنده، افکار عمومی، تأثیر بینالمللی، تپانچه پر روی میز، پایگاه خبری هورانفشار بر آمریکا برای حمله، پیامدها در لبنان، کنترل زمین علیه حزبالله، خلع سلاح حزبالله، راهحل با لبنان، محدودیتهای اسرائیل در لبنان، پایگاه خبری هورانمهارت ایران در مذاکره، ۶۰ روز مذاکره، حل نشدنی بودن پرونده هستهای، توافق برجام، یک سال و نیم مذاکره، ترامپ ضدجنگ، پایگاه خبری هورانوقتکشی در مذاکرات، بدترین نتیجه برای اسرائیل، بهتر بود توافق نمیشد، گزینه نظامی روی میز، باقی ماندن در حاشیه، بیخبری نتانیاهو، پایگاه خبری هوران
