کد خبر:24370
پ
۱۴۰۵-۲۳۱۲۳
نسل فراموش‌شده غزه در سایه محاصره

نسل فراموش‌شده غزه در سایه محاصره؛ کم‌خونی و گرسنگی در کمین فردای کودکان

نسل فراموش‌شده غزه در سایه محاصره؛ کم‌خونی و گرسنگی در کمین فردای کودکان نسلی که در تاریکی محاصره چشم به جهان گشوده، اکنون رنگ از رگ‌هایش می‌دود. کم‌خونی و سوءتغذیه، چون دو اژدهای دوقلو، نفس‌های کوچک غزه را نشانه رفته‌اند. پایگاه خبری هوران – جنگ تنها خانه‌ها را ویران نکرده است؛ بلکه خون کودکان غزه […]

نسل فراموش‌شده غزه در سایه محاصره؛ کم‌خونی و گرسنگی در کمین فردای کودکان

نسلی که در تاریکی محاصره چشم به جهان گشوده، اکنون رنگ از رگ‌هایش می‌دود. کم‌خونی و سوءتغذیه، چون دو اژدهای دوقلو، نفس‌های کوچک غزه را نشانه رفته‌اند.

پایگاه خبری هوران – جنگ تنها خانه‌ها را ویران نکرده است؛ بلکه خون کودکان غزه را نیز به تدریج به زبالهدانی از فقر ویتامین بدل ساخته. داستان هولناک بازگشت بیماری‌های کهنه، از کم‌خونی تا راشیتیسم، روایتی است از فروپاشی آرام اما بی‌امان سلامت نسل فردا.

در دل محاصره و زیر آوارهای دودگرفتهٔ جنگ، ناگهان فریادی برنمی‌خیزد؛ فریاد از رگ‌های خالی از آهنِ کودکان بلند است. آنچه امروز در نوار غزه جریان دارد، چیزی جز «خون‌باختگی خاموش» یک نسل کامل نیست. گویا طاعون روزگار، سلاح تیزش را عوض کرده؛ به جای ترکش و آتش، گرسنگی و کم‌خونی را نشانه گرفته.

نسل فراموش‌شده غزه در سایه محاصره؛ کم‌خونی و گرسنگی در کمین فردای کودکان

گزارش‌های تکان‌دهنده‌ای که از دل این آتش‌باران رسیده، از وخامتی بی‌سابقه حکایت دارد: کودکان غزه نه از جنگ که از نبود قرص نان و شیشهٔ ویتامین در حال آب شدن هستند. الجزیره با انتشار گزارشی تلخ، هشدار داده که هزاران کودکِ این باریکه اکنون در میانهٔ صحرایی از نبودِ غذا، صابون، و حتی آب پاکیزه، رهسپار سرزمین بیماری‌های پوستی و کم‌خونی ژرف شده‌اند.

پزشکان که از آمارها به وحشت افتاده‌اند، می‌گویند میزان کم‌خونی از حدود ۱۰ درصد پیش از جنگ به نزدیک ۷۰ درصد کنونی جهش کرده است؛ جهشی که ریشه در سوءتغذیه شدید و ناتوانی مادران در تهیه یک وعده غذای معمولی برای فرزندانشان دارد. اما این پایان ماجرا نیست. بیماری‌هایی که روزگاری نامشان از کتاب‌های پزشکی جهان خط‌خورده بود – مانند راشیتیسم و نوروپاتی – بار دیگر در پوست و استخوان کودکان غزه جوانه زده‌اند.

از سوی دیگر، سیستم درمانی غزه نیز روی ویلچر نشسته است. دارو نیست، تجهیزات پزشکی نیست و مهم‌تر از همه، **واحدهای خون** به شدت رو به کاهش است. وقتی بچه‌ای دچار کم‌خونی مهلک است و مجروحی بر اثر فقدان خون جان می‌دهد، معنایش این است که محاصره دیگر فقط نان را بسته است؛ بلکه «رگِ حیات» را نیز بسته است.

مقامات درمانی زنگ خطر را برای اثرات بلندمدت به صدا درآورده‌اند: اختلال در رشد ذهنی و جسمی، تضعیف ایمنی، و بروز بیماری‌های مزمنی که سال‌ها چون زنجیر بر پای این کودکان آویخته خواهد بود. اینک ندا از هر سو بلند است که پیش از آنکه «بحران سلامت» بدل به «فاجعه‌ای تاریخ مصرف‌گذشته» شود، راه‌ها را باز کنید. اما آیا فریاد از فراز دیوارهای آهنین محاصره به گوش جهانیان می‌رسد؟

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید