ثواب حسرت جا ماندن از نماز جماعتت را بده به من!

ثواب حسرت جا ماندن از نماز جماعتت را بده به من!

یکی از جانبازان دفاع مقدس تعریف می‌کند: یک بار در جبهه به نماز جماعت نرسیدم. ایستادم و با حسرت به صفوف نماز نگاه کردم. یکی از رزمنده‌ها متوجه شد و در گوشم زمزمه کرد: «ثواب غبطه‌ات را با ثواب نماز جماعتی که خواندم عوض می‌کنم!»

گروه حماسه و مقاومت هوران – روایتی که می‌خوانید خلاصه‌ای از یکی از خاطرات قاسم عباسی، جانباز شیمیایی و رزمنده گردان تخریب لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله است که در کتاب «پوتین‌های ساق بلند» آمده:

«یک بار برای رسیدن به نماز ظهر و عصر کمی معطل شدم و هنگامی که نماز خوانده می‌شد با عجله وضو گرفته و به سمت حسینیه رفتم. وقتی رسیدم نماز تمام شده بود.

داخل نشدم. با دست و صورتی که هنوز از وضو خیس بود ایستادم و با حسرت به صفوف نماز نگاه کردم.

حسن رحیمی، از بچه‌های قدیمی دسته، اولین نفری بود که از حسینیه خارج می‌شد. بین صدها جفت پوتین و دمپایی، دنبال دمپایی‌اش می‌گشت که متوجه من و نگاه حسرت‌آمیزم به صفوف نماز شد.

دستش را از پشت سر روی شانه‌ام گذاشت و آهسته و صمیمی گفت: «ثواب غبطه‌ات را با ثواب نماز جماعتی که خواندم عوض می‌کنم!»

سپس بدون اینکه منتظر پاسخی باشد، لیوان آبی نوشید و به سمت چادرها راه افتاد.»

پایان پیام/هوران