محمدصادق، از کارِ کشاورزی تا فرماندهیِ جنگ
شهید محمدصادق سوخته‌سرایی، فرماندهِ دسته‌ی بسیج، در فتحِ خرمشهر مجروح شد و پس از سی‌روز، به شهادت رسید؛ او با بویِ شهادت، فرزندش را در آغوش کشید و وصیت کرد که سنگرش را خالی نگذارند.
پایگاه خبری هوران – در روستایِ کلاته‌گنبد، در سالِ ۱۳۳۴، محمدصادق، در خانواده‌ایِ متدین، چشم به جهان گشود. تحصیل را با عشق آغاز کرد، اما پدرِ پیر و مشکلاتِ خانواده، او را از کلاسِ درس دور کرد. او با تمامِ توان، بارِ خانواده را بر دوش کشید و پس از خدمتِ سربازی، در حرکت‌هایِ انقلابی، شرکتی فعال داشت.
با پیروزیِ انقلاب، به بسیج پیوست و عضوِ فعالِ این مدرسه‌یِ عشق شد. او شبانه‌روز، برایِ پیشبردِ اهدافِ انقلاب، تلاش می‌کرد. با شروعِ جنگ، دوبار به جبهه اعزام شد و در هر دو نوبت، رشادت‌هایِ بی‌نظیری از خود نشان داد.
بارِ دوم، در عملیاتِ فتحِ خرمشهر، فرماندهیِ دسته را بر عهده داشت. او با تدبیر و شجاعت، نیروهایِ خود را در خطِ مقدم، هدایت می‌کرد. در این عملیات، مجروح شد و در بیمارستانِ قائمِ اهواز، بستری گردید.
سی‌روز، با درد و رنج، جنگید، اما سرانجام، در چهاردهمِ خردادِ ۱۳۶۱، لبیک‌گویان، به درجه‌یِ رفیعِ شهادت نائل آمد. روحِ مطهرش، به کاروانِ کربلا پیوست و در کنارِ یاران، آرام گرفت.
همسرش می‌گوید که در مرحله‌یِ دومِ اعزام، بویِ شهادت از او به مشام می‌رسید. هنگامِ عزیمت، فرزندِ پسرش را در آغوش کشید و با نگاهیِ گرم و معصومانه، خداحافظی کرد. سنگرش، هرگز خالی نمی‌ماند و یادش، جاویدان.
کد نویسنده: ۳۶۰