سبک زندگی جهادی
عضویت در خبرنامه

برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را ارسال کنید

گذرگاه بهشت

جنگ نیمه‌کاره

کدمطلب : 19669




جنگ نیمه‌کاره


افزایش آثار برای گسترده‌ترشدن مخاطب و بزرگ‌ترشدن دایرۀ نفوذ آثار است؛ اما این فرایند قطعاً با تکیه بر دستورالعمل‌های خط‌کشی‌شده و آیین‌نامه‌های سخت‌گیرانه که ذاتشان محدودکننده است، رخ نخواهد داد.


هوران - سربازی که خاطرات زمان جنگش را نمی‌نویسد، جنگش را ناقص رها کرده است. این قلم ادامۀ آن سلاحی است که شما در دست داشته‌اید.» این جمله را ۱۲اسفند1392، در مراسم رونمایی کتاب زندان الرشید از زبان استاد مرتضی سرهنگی در حوزۀ هنری شنیدم. این مرد کم‌حرف و متواضع با همان کلام نافذ همیشگی‌اش، موقع رونمایی خاطرات علی‌اصغر گرجی‌زاده، رئیس ستاد سپاه ششم نیروی زمینی سپاه که در سال 1367 اسیر شده بود، پشت تریبون رفت و این کلمات را به زبان آورد؛ کلماتی که حاصل یک عمر تمرکز و تلاش در ادبیات جنگ است؛ جملاتی که باید آن را به‌عنوان سرلوحۀ گسترش ادبیات پایداری ثبت کنیم. نه فقط به‌خاطر اهمیت گویندۀ آن، به‌عنوان کسی که خالصانه و با صبوری، تمام عمر خود را صرف رشد و بالندگی آثار دفاع مقدس و «روایت انسانی از جنگ» کرده است. این جمله کلید بازشدن مسیری به‌سمت چندبرابری‌شدن آثار مربوط به جنگ است؛ مانند خاطرات سربازان، خانوادۀ آن‌ها و دیگرانی که ارتباطی با جنگ داشته و دارند. اساساً جذابیت روایت انسانی به تنوع و متفاوت‌بودن آن‌هاست. آن هم به مدد فاصله‌گرفتن از روایت رسمی دیکته‌شده و تکیه بر روایت دست‌اول از آنچه در واقعیت بر انسان‌های حاضر در جنگ و صحنۀ درگیری رخ داده است؛ چراکه به تعداد افراد حاضر در یک شب از یک عملیات، روایت درباره آن وجود دارد.


افزایش آثار برای گسترده‌ترشدن مخاطب و بزرگ‌ترشدن دایرۀ نفوذ آثار است؛ اما این فرایند قطعاً با تکیه بر دستورالعمل‌های خط‌کشی‌شده و آیین‌نامه‌های سخت‌گیرانه که ذاتشان محدودکننده است، رخ نخواهد داد. درست است که کیفیت از دل کمیت متولد می‌شود؛ اما نه کمیتی که تماماً با خط‌کشی‌های سازمان‌های نظامی بخواهد مثل خط تولید کارخانه، همه‌چیز را شبیه هم به عمل بیاورد. اگر به‌دنبال صدبرابری‌شدن در کشورمان هستیم، باید خاطرات نسل جنگ را همچنان دریابیم. برای چنین حرکتی به جوان‌های تازه‌نفسی نیاز داریم که راه مرتضی سرهنگی و هدایت بهبودی و محسن کاظمی و... را ادامه دهند و حتی با پرسش‌های جدید به سراغ روایت‌های پیشین بروند.


به گفتۀ هانریش بل، نویسندۀ بزرگ آلمانی: «تا وقتی هنوز در جایی از زخمی خون می‌چکد، جنگ ادامه دارد...» و روایت این جنگ نیروهای تازه‌نفس نیاز دارد؛ چراکه در گذر زمان، مهم‌ترین منابع دست‌اول، یعنی مردان جنگ، روزبه‌روز در حال کم‌شدن هستند.


پیشنهاد می‌دهم در اولین زمانی که فرصت کردید، حتماً فیلم مستند «متولد آذر» را تماشا کنید. این مستندپرترۀ یک‌ساعته ساختۀ سیدرضا حسینی است که حرف‌های مهمی در همین موضوع برای همۀ ما دارد.





Share

نظرات کاربران

نارنجستان